Opis obrazu Płótno przedstawia komnatę, w której Ferdynand IV ułożył się do snu. Leżącemu w łóżku królowi ukazują się duchy braci Carvajal. Młody król (w chwili śmierci miał dwadzieścia sześć lat) ubrany jest w czerwoną tunikę, kontrastującą z bielą poduszki i prześcieradła oraz żółcią koca. Ma na sobie pas rycerski, a miecz ozdobiony herbem królestwa Kastylii i Leonu stoi oparty o przykryty czerwonym płótnem stolik, na którym leży także królewska korona. Teatralny gest rozpaczy i cierpienia zapowiada nieuchronną śmierć króla.
Nad królewskim łożem stoją duchy braci Carvajal. Mężczyźni są ubrani w białe szaty ozdobione krzyżem liliowym, symbolem zakonu Kalatrawy, do którego należeli. Jeden z braci, patrząc na króla, uniesioną w górę ręką wskazuje na niebo. Daje mu w ten sposób znać, że za chwilę umrze i zostanie osądzony przez Boga. Drugi wskazuje królowi trzymaną w ręce klepsydrę, dając mu do zrozumienia, że wyznaczony termin trzydziestu dni właśnie dobiega końca.