Analiza Jest to pierwszy obraz o tematyce historycznej namalowany przez Casadę del Alisala, który później wyróżniał się w tej dziedzinie. Kompozycja jest prosta, uwagę zwraca akademickie przedstawienie anatomii braci. Ich twarze są surowe, lecz nie ma w nich okrucieństwa. Malarz Vicente Palmaroli, który mieszkał razem z Casadą w czasie jego stypendium w Rzymie, miał pozować do obrazu jako jeden z braci Carvajal.
Pomimo że kroniki z epoki opisują, że Ferdynand IV przed śmiercią ułożył się do snu, Casado del Alisal nie namalował króla w nocnym stroju, ale w płaszczu, butach i rycerskim pasie. Król jest w ten sposób „ubrany na śmierć”, gdyż w przeciwnym razie efekt wizualny obrazu byłby znacznie mniejszy. Jest to typowy zabieg w malarstwie romantycznym, przez który wprowadza się element tragiczny i podkreśla biografię umierającej osoby.
Wizerunek Ferdynanda IV był krytykowany jako zbyt tragiczny, przesadzony, ze względu na wykrzywioną minę i lewą rękę chwytającą poduszkę. Kolorystyka obrazu ujawnia wpływ malarza Federico Madrazo.