Rady Szkolnej Okręgowej w Krakowie (od około 1913 zamiejskiej).
W okresie swojej pracy zawodowej w Rzeszowie i w Krakowie udzielał się także w innej działalności, w tym sfery gospodarczej i charytatywnej. Od około 1888 do około 1905 był oddziału jarosławsko-łańcuckiego C. K. Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarskiego. Od około 1900 co najmniej do 1914 był członkiem rady nadzorczej Galicyjskiego (Potem Galicyjsko-Bukowińskiego) Akcyjnego Towarzystwa Przemysłu Cukrowniczego w Przeworsku. Był wybierany prezesem Towarzystwa Rozwoju i Upiększania Miasta Rzeszowa 23 maja 1902 oraz 25 maja 1903 (wiceprezesem wybierany Jan Karol Całczyński). Od około 1902 co najmniej do 1914 był komisarzem rządowym Izby Handlowej i Przemysłowej w Krakowie. Od około 1902 do co najmniej 1914 jako delegat rządu był kuratorem Krajowej Średniej Szkoły w Czernihowie. Od około 1902 co najmniej do 1914 był przewodniczącym kuratorii Schroniska Fundacji księcia Aleksandra Lubomirskego w Krakowie.
Otrzymał tytuły honorowego obywatelstwa Rzeszowa (8 lipca 1896), honorowego obywatelstwa Strzyżowa (1899), honorowego obywatelstwa Tyczyna (około 1899). W październiku 1897 otrzymał tytuł c. k. podkomorzego.