Rewolucja islamska Jego poglądy polityczne były umiarkowane. W styczniu 1978 Szari’atmadari nie poparł protestów studentów seminarium w Ghom przeciwko artykułowi atakującemu Ruhollaha Chomejniego, a gdy – po tym, gdy podczas tłumienia manifestacji padły ofiary śmiertelne – protesty przybrały na sile i rozlały się na kolejne miasta Iranu, wzywał do umiarkowania, by uniknąć dalszych ofiar. Apelował, by w 40. dzień po wydarzeniach w Ghom pozostać w domach lub uczcić pamięć ofiar modlitwą w meczetach. Odmienne stanowisko zajęli wówczas radykalni duchowni na czele z Chomejnim i Mohammadem Behesztim, którzy wezwali do dalszych protestów antyrządowych. W styczniu 1979 ajatollah poparł rząd Szapura Bachtijara, uznając, że mógł on realnie wdrożyć zapowiadane reformy liberalizujące krajAxworthy M., Revolutionary..., s. 129.. Większość demonstrantów popierała jednak Chomejniego i żądała abdykacji szacha, do czego też ostatecznie doszło. Bardziej umiarkowani ajatollahowie, chociaż przed rewolucją również bardzo popularni, podczas gwałtownych zmian tracili znaczenieKeddie N., Współczesny..., s. 228.. thumb|Szari'atmadari i Chomejni Był przeciwnikiem przedstawionej przez Chomejniego koncepcji rządów uczonego islamskiego prawnika (welajat-e faghih).