Przekonywał również, że w referendum, które miało rozstrzygnąć o przyszłym ustroju Iranu, wyborcy powinni mieć możliwość dokładnego określenia przyszłego systemu władzy. Sam opowiadał się za konstytucją z 1906, z okresu rewolucji konstytucyjnej. Uważał, że Iran mógłby pozostać monarchią, jeśli, w myśl tejże konstytucji, rada pięciu uczonych prawników szyickich miałaby prawo weta względem wszystkich ustaw. Bezpośrednio po rewolucji bezskutecznie protestował przeciwko procesom i natychmiastowym egzekucjom osób związanych z obalonym reżimemAxworthy M., Revolutionary..., s. 148..
Sprawa ustroju republiki islamskiej. Osadzenie w areszcie domowym Protesty Szari’atmadariego przeciwko uchwalonej konstytucji i powierzeniu najwyższej władzy w kraju ajatollahowi zyskały pewien oddźwięk społeczny, zwłaszcza w Tebrizie, gdzie idee rewolucji konstytucyjnej był szczególnie silne, i w całym irańskim Azerbejdżanie. Przez pewien czas wydawało się, że Szari’atmadari będzie poważnym rywalem Chomejniego w walce o władzę. Skupiali się wokół niego działacze o różnych poglądach: liberałowie, umiarkowani i część konserwatystów, popierali go handlarze z bazarów, niezadowoleni z recesji, jak również zwolennicy autonomii irańskiego Azerbejdżanu.