Z tego też powodu w Tatrach Polskich procentowo więcej jest cieków okresowych niż w Tatrach Słowackich, gdyż w większym stopniu zbudowane są ze skał węglanowych.
Potoki mają zazwyczaj prostolinijny przebieg i niewielką długość. Tylko nieliczne osiągają długość ponad 10 km, przy czym wszystkie najdłuższe mają ujście poza Tatrami. Należą do nich: Siwa Woda (dolny bieg Chochołowskiego Potoku), Kirowa Woda (dolny bieg Kościeliskiego Potoku), Sucha Woda Gąsienicowa, Białka, Jaworowy Potok, Beliansky potok (dopływ Popradu), Zimna Woda (dopływ Popradu), Cicha Woda Liptowska, Jałowiecki Potok, Zimna Woda Orawska.
Koryta głównych potoków mają szerokość od kilku do kilkunastu metrów i zazwyczaj wyżłobione są w materiale akumulacyjnym powstałym w wyniku procesów glacjalnych, fluwioglacjalnych lub fluwialnych. Boczne potoki mają koryto wąskie i często wyrzeźbione w litej skale.