Spowodowało to wykluczenie z głównego nurtu adwentystów ponad 2000 osób sprzeciwiających się służbie wojskowej i utworzenie Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego Ruch Reformacyjny.
W 1915 roku władze ogólnoświatowego Kościoła potępiły decyzję Conradiego, ogłaszając, że „Kościół jest negatywnie nastawiony do wszelkiej przemocy”, dopuszczając uczestnictwo adwentystów w działaniach wojennych głównie w służbach medycznych. Potwierdzające stanowiska podejmowano jeszcze w roku 1920 i 1922, oceniono, że Conradi zawiódł jako kościelny przywódca.
Okres nazizmu mały|Dom adwentowy w Wilmersdorf Dojście Hitlera do władzy entuzjastycznie zostało przyjęte przez adwentystycznych liderów. Adolf Minck uznał to za ożywczy powiew ducha reformacji. Richard Müller uznał Hitlera za wybrańca Bożego, chwalił go za unikanie alkoholu, nikotyny i wegetariański styl życia. W latach 30. XX wieku adwentyści wspierali Hitlera, gdyż uważali też, że Hitler jest gwarantem wolności religijnej. We Friedensau, miasteczku z wysokim procentem adwentystów, 99,9% mieszkańców zagłosowało na nazistów podczas wyborów parlamentarnych. Hitler cieszył się popularnością wśród adwentystów ze względu na wegetarianizm, unikanie alkoholu, kawy i herbaty. Adwentysta Zdravko Plantak przypuszcza, że wspieranie Hitlera wynikało z braku dostępu do wiarygodnych źródeł informacji.