James Lamar McElhany, prezydent Generalnej Konferencji Adwentystów Dnia Siódmego, w piśmie do Adolfa Mincka z kwietnia 1947 roku, domagał się oczyszczenia przywództwa Kościoła z nazistowskich elementów. Jednak według oceny mjr J.C. Thompsona w maju 1948 roku adwentyści byli jednym z nielicznych Kościołów, które wciąż nie dokonały oczyszczenia. Po wojnie przywódcy Kościoła tłumaczyli, że ich polityka z okresu nazistowskiego motywowana była troską o przetrwanie Kościoła. Corrie Schroder zarzuciła, że uczynili to tylko dlatego, by ocalić samych siebie. Badacze są zgodni, że w przededniu dojścia Hitlera do władzy najważniejszą dla niemieckich adwentystów rzeczą było zachowanie sabatu, a wolność religijną pojmowali przede wszystkim jako możliwość przestrzegania sabatu.
Dopiero w 2005 roku adwentystyczni liderzy z Niemiec oraz Austrii wydali wspólne oświadczenie, w którym wyrazili głęboki żal za wspieranie nazizmu. Daniel Heinz, dyrektor archiwów Kościoła adwentystów we Friedensau oświadczył: „Przywódcy Kościoła zaadaptowali nawet część antysemickiej ideologii od nazistów;