Gottfried Heinrich Stölzel (ur. 23 stycznia 1690 w Schwarzenbergu, zm. 27 listopada 1749 w Gocie) – niemiecki kompozytor i teoretyk muzyki.
Życiorys Urodził się w Grünstädtel (dziś dzielnica miasta Schwarzenberg). Naukę muzyki rozpoczął u swojego ojca, Heinricha, który był organistą. Od roku 1707 studiował w teologię w Lipsku, a jednocześnie uczył się kompozycji u lipskiego kompozytora, Melchiora Hoffmanna. Wyjechał także do Włoch, aby kształcić się muzycznie. W latach 1710–1712 działał jako kompozytor i nauczyciel muzyki we Wrocławiu, gdzie wystawił swoją pierwszą operę pt. Narcissus. W kolejnych latach przebywał i działał muzycznie w Halle, wyjechał ponownie do Włoch, gdzie nawiązał kontakty ze znanymi kompozytorami, jak Antonio Vivaldi, Giovanni Battista Bononcini i Francesco Gasparini. W 1715 działał w Pradze, następnie na dworze książęcym w Dreźnie. W 1717 w związku z 200-leciem Reformacji otrzymał zadanie przygotowania na tę okazję oprawy muzycznej w Bayreuth. W latach 1718–1719 był kapelmistrzem na dworze w Gerze. Od 1720 osiadł w Gocie, gdzie był kapelmistrzem na dworze tamtejszych książąt: Fryderyka II i Fryderyka III. Komponował też utwory okolicznościowe dla dworów w Gerze, Sondershausen i Zerbst.