Po śmierci Stölzela na długi czas jego muzyka popadła w całkowite zapomnienie a duża część jego dorobku kompozytorskiego (w tym wszystkie dzieła operowe, których stworzył co najmniej 18), zaginęła bezpowrotnie. Zachowała się część kantat, oratoria pasyjne, Oratorium na Boże Narodzenie, Te Deum, a także utwory instrumentalne. Ważną pozycją w spuściźnie Stölzela jest traktat teoretyczny Abhandlung vom Rezitativ, powstały ok. 1739, a wydany dopiero w 1962. Autor przedstawia w nim w sposób kompleksowy ujęcie recytatywu w oparciu o własne doświadczenie kompozytorskie; pozycja ta uznawana jest dziś za unikatową w historii muzyki.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Niemieccy kompozytorzy baroku Kategoria:Niemieccy muzykolodzy Kategoria:Muzycy związani z Lipskiem Kategoria:Muzycy związani z Wrocławiem do 1945 Kategoria:Urodzeni w 1690 Kategoria:Zmarli w 1749