Kompozytor inspirował się amerykańskimi pieśniami ludowymi i dawnymi hymnami (np. Old American Country Set na orkiestrę, Tales of our Countryside na fortepian i orkiestrę czy Hymn and Fuguing Tunes), folklorem irlandzkim (np. Celtic Set na zespół instrumentalny, IV Symfonia), a także muzyką pozaeuropejską, głównie orientalną. Cowell bardzo często stosował charakterystyczne modele rytmiczne i melodyczne Wschodu, a także egzotyczne instrumentarium (np. 2 koncerty na japońskie koto i orkiestrę, XIII Symfonia Madras na orkiestrę i hindusko-perskie instrumenty – table i jal-tarang).
Klastery dźwiękowe (tone clusters) i inne eksperymenty związane z grą na fortepianie Nowatorstwo Cowella przejawiało się szczególnie w muzyce fortepianowej powstającej w latach 1912-30. Poszukując nowych brzmień, jako pierwszy na szeroką skalę stosował i rozwinął technikę klasterów (tone clusters), polegającą na jednoczesnym uderzaniu kilku sąsiednich klawiszy (np. przedramieniem).