Rośliny prawdopodobnie namnażały się corocznie początkowo w strefie przybrzeżnej lub w odcinkach ujściowych rzek i stamtąd wynoszone były na otwarty ocean, przykrywając go matą w ciągu dnia polarnego.
Azolla (Azolla) to rodzaj drobnych (do 5 cm), wodnych (pleustonowych) paproci, który współcześnie reprezentowany jest przez 7 gatunków. W przeszłości rodzaj ten był znacznie bardziej zróżnicowany i np. z poprzedzającej opisywane wydarzenie kredy znanych jest co najmniej 30 gatunków. Rośliny te dzięki bardzo szybkiemu wzrostowi i łatwemu rozmnażaniu wegetatywnemu potrafią w odpowiednich warunkach w ciągu trzech dni podwoić swoją masę. Jeden hektar tych roślin rocznie wiąże 15 ton węgla (1,5 kg/m²/rok).
Zakończenie epizodu zbiegło się w czasie ze wzrostem średniej temperatury wód powierzchniowych Oceanu Arktycznego z oraz zwiększeniem zasolenia. Wiązane jest to z otwarciem się połączenia tego oceanu z oceanami przyległymi (w każdym razie z powstaniem przesmyku między Grenlandią a Skandynawią) i wlaniem się cieplejszych wód oceanicznych z południa. Zakończyło to okres słodkowodny Oceanu Arktycznego i spowodowało wypłukanie części osadów organicznych. W efekcie zarodniki Azolla znajdowane są w osadach pochodzących z tego czasu także w Morzu Północnym.