W wyniku tego ważnego porozumienia Izabela i Ferdynand, kiedy byli razem, sprawowali tę władzę wspólnie, oddzielnie zaś każde zachowywało jej pełnię.” – Manuel Fernández Álvarez w: „Izabela Katolicka”, (tł. Jacka Antkowiaka), Państwowy Instytut Wydawniczy, str. 131..
Ugoda potwierdzała, że Izabela jest jedynym dziedzicem królestwa, i że w wypadku jej śmierci dziedziczyć po niej będą jej dzieci. Ferdynand miał nosić tytuł króla, ale nie wiązało się to z umniejszeniem władzy Izabeli, dokumenty urzędowe, bity pieniądz, pieczęci i orędzia najpierw miały wymieniać Ferdynanda, ale herb Kastylii miał iść przed herbem Aragonii. Dla majestatu Izabeli zastrzeżono powagę sprawowania władzy nad urzędami Kastylii, oraz że dochody z podatków w Kastylii mają być przede wszystkim przeznaczane na wypełnianie obowiązków Królestwa Kastylii a sumy pozostałe będą wykorzystywane w porozumieniu małżonków, beneficja kościelne będą przyznawane w drodze wzajemnego porozumienia, ale w sprawach spornych głos decydujący należy do królowej; sprawy administracyjne i sądowe oraz mianowanie sędziów zostaną uregulowane w drodze wzajemnego porozumienia, gdy królowie będą razem;