lecz będą osobno, każde z małżonków zachowa swoje prawaJoseph Pérez „Isabel y Fernando: los Reyes Católicos.”, Editorial NEREA, 1997, str. 62.Jean Dumont „La «incomparable» Isabel la Católica.”, Encuentro, 1993, str. 43..
Konsekwencje Ugoda z Segowii jest nie tyle ugodą między małżonkami, co porozumieniem między dwoma rywalizującymi obozami politycznymi, i została opracowana w sposób zapewniający szlachtę Kastylii, że nie będzie żadnych wrogich ingerencji Aragonii w rządy Królestwa Kastylii. tak w sprawach stałych dochody królestwa, nominacji i wymiaru sprawiedliwości, pozostawiając w gestii królów politykę zagraniczną, oraz wojny i związane z nimi podatki nadzwyczajneLuis Suárez Fernández „Los Reyes Católicos: La Conquista del trono.”, Ediciones Rialp, 1989, str. 86.. Ugoda oznaczała też ustanowienie politycznej jedności między Ferdynandem i Izabelą, aby złagodzić intrygi polityczne prowadzące do dalszych nieporozumień, które mogłyby powstać między królem i królową.