Po śmierci Jana II Aragońskiego w 1479 roku, jego następcą został jego syn Ferdynand; który w dniu 14 kwietnia 1481 roku, w Calatayud, nadał swojej żonie Izabeli podobne uprawnienia, jakie otrzymał w dniu 28 kwietnia 1475 roku, wyznaczając ją jako współregenta, namiestnika i administratora Korony AragoniiEnrique Martínez Ruiz, (1992). „La España moderna.”, Ediciones AKAL, 1992, str. 31.. chociaż można wywnioskować, że taki dokument był wystawiony bezterminowo ani procuración. Ale fakt, że w 1488 w Walencji Ferdynandowi przyznano namiestnictwo generalne państw Korony Aragonii„Isabel La Católica y su época: actas del congreso internacional”, 1. Instituto Universitario de Historia Simancas, Universidad de Valladolid, Valladolid-Barcelona-Granada, 15 a 20 XI 2004, str. 39. a królowa Izabela nie jest w tym dokumencie z imienia wymieniona, z czego wyciągano wniosek, o braku znaczenia uprawnień przyznanych Izabeli przez Ferdynanda w Calatayud, albo o znaczniejszych uprawnieniach Ferdynanda względem Aragonii niż posiadała Izabela na mocy aktu z CalatayudEnrique Martínez Ruiz „La España moderna.”, Ediciones AKAL., str. 32.„Congreso Internacional de Historia, el Tratado de Tordesillas y su época”, 1.