Majątek i działalność dobroczynna Posiadał znaczny majątek w woj. połockim. Wcześnie, bo już w 1761, ojciec, kasztelan inflancki Jan Niemirowicz-Szczytt, przekazał mu większość swoich dóbr ziemskich, w tym Dobrąmyśl, Szypów, Wały (Kosarzewo), Tabołki i przemianowany przez niego na cześć syna Justyniana – Justynianów (dawne Uzmiany/Uzmiony). W skład jego dóbr wchodziły również m.in. Osinówka, Kazulin (gdzie ufundował ok. 1800 kaplicę), Poddubie (przemianowane przez niego na cześć syna Feliksa na Szczęsnopol), Sokoliszcze, Uroda i Białe.
Justynian Niemirowicz-Szczytt długo mieszkał w Warszawie, a potem do ok. 1783 w Wilnie. W poł. lat 80. XVIII w. osiadł w Justynianowie, gdzie wzniósł piętrowy pałac z oficynami i założeniem parkowym wg projektu włoskiego architekta Carlo Spampaniego. Zlecił mu również dekorację wnętrz w rezydencjach letnich w Tabołkach i Dobrejmyśli.
Utrzymywał w Justynianowie ok. 200 rezydentów, w tym poetę Jana Onoszko (ok. 1775–1827)D. Samborska-Kukuć, Z dziejów kultury literackiej północno-wschodniego pogranicza: Jan Onoszko, poeta przełomu XVIII i XIX wieku, Collegium Columbinum, 2003.. Cieszył się ogólnym szacunkiem i często powierzano mu negocjacje i kuratelę.