Justynian Niemirowicz-Szczytt (Szczytt-Niemirowicz / Szczyt / Szczyth) herbu Jastrzębiec (zm. 1677) – podwojewodzi połocki (1666–1670), podkomorzy połocki (od 1673), poseł na sejmy, fundator klasztoru i kościoła Franciszkanów w Prozorokach

Syn Krzysztofa i Zofii z Lissowskich II v. za Józefem Skinderem. Wnuk podwojewodziego połockiego Mikołaja Niemirowicza-Szczytta, syna marszałka hospodarskiego Mikołaja.

Miał trzech braci – Jana, Mikołaja (elektora królów Michała Korybuta i Jana III) i Aleksandra – oraz dwie siostry – Annę i Halszkę.

Aktywność polityczna Długoletni stronnik Sapiehów – wojewody wileńskiego i hetmana wielkiego litewskiego Pawła Jana, a następnie jego synów, w tym Benedykta Pawła.

Przed 1666 został podwojewodzim połockim z ramienia wojewody Jana Karola Kopcia. Reprezentował woj. połockie na sejmie w 1667, nadzwyczajnym I abdykacyjnym w 1668, elekcyjnym w 1669 (elektor Michała Korybuta Wiśniowieckiego), koronacyjnym w 1669, zwyczajnym w 1670, elekcyjnym w 1674 (elektor Jana III Sobieskiego).