Marie Caroline Miolan-Carvalho (ur. 31 grudnia 1827 w Marsylii, zm. 10 lipca 1895 w Chateau-Puys, nieopodal Dieppe) – francuska śpiewaczka operowa, sopran.
Córka oboisty, Féliksa Miolana, uczyła się śpiewu u tenora Gilberta Dupreza w Konserwatorium Paryskim, które ukończyła z wyróżnieniem. Zadebiutowała w Breście w roku 1849 jako Isabelle w Robercie Diable Meyerbeera. Jej głos, lekki sopran liryczny, ceniono za ruchliwość i efektowne tryle. W roku 1850 została przyjęta do paryskiej Opéra-Comique, gdzie występowała do roku 1855Franklin Mesa, Opera: An Encyclopedia of World Premieres and Significant Performances, Singers, Composers, Librettists, Arias and Conductors, 1597-2000, McFarland, Jefferson City 2013, s. 394.. Na tej scenie doceniono zwłaszcza jej kreację w jednoaktowej operze komicznej Wesele Jeannette Victora Massé. W roku 1853 wyszła za basa i impresaria Léona Carvalho, który trzy lata później objął dyrekcję Théâtre-LyriqueThompson Cooper, Men of the Time: A Dictionary of Contemporaries, Containing Biographical Notices of Eminent Characters of Both Sexes, George Routledge, London 1884, t. 1, s. 226.. Tam Miolan-Carvalho mogła wykonywać znaczące partie, jakie rzadko proponowano jej w poprzednim teatrze.