Janina Turek (ur. 21 listopada 1921 w Krakowie, zm. 12 listopada 2000 tamże) – polska kronikarka, autorka jednego z najdłuższych zapisów faktologicznych na świecie.
Życiorys Urodziła się w Krakowie, w rodzinie Teofila Gürtlera (1882–1963), urzędnika, i Marianny z domu Gąsiorskiej (1879–1950), która zajmowała się prowadzeniem domu. Miała brata Ignacego (zm. 1945). Ojciec do pensji dorabiał ucząc rysunku. Z zamiłowaniem malował obrazy kopiując mistrzów Jacka Malczewskiego, Józefa Chełmońskiego, Bronisławę Rychter Janowską. Janina uczęszczała do żeńskich szkół powszechnych w Krakowie. Za dobre wyniki w nauce otrzymywała książki, których czytanie i analizowanie wkrótce stało się jej pasją.
Podczas okupacji niemieckiej boleśnie przeżyła zamknięcie przez Niemców biblioteki publicznej. Wojna nie dała jej możliwości przystąpienia do matury i podjęcia studiów farmakologicznych. Mieszkała z rodziną w Krakowie przy ul. Słonecznej 4 (obecnie Bolesława Prusa). Po ślubie z Czesławem Turkiem 22 listopada 1941 roku w kaplicy klasztoru Norbertanek na Zwierzyńcu, zamieszkali przy ul. Moniuszki. W lutym 1943 roku Gestapo aresztowało męża Janiny. Była wtedy w 5 miesiącu ciąży. Mąż został przewieziony do więzienia na Montelupich, a potem do niemieckiego obozu zagłady Auschwitz-Birkenau. W owym roku Niemcy przesiedlili rodzinę Janiny na ul.