Jerzy Baumann (ur. 1564, zm. 9 marca 1607) – wrocławski drukarz pochodzący z Erfurtu. Przejął drukarnię zmarłego nagle w 1576 roku Kryspina Szarffenberga poprzez małżeństwo z wdową po jego synu Janie. Przejętą drukarnię rozbudował i urządził własną gisernię, przyczyniając się do rozkwitu śląskiego drukarstwa.
Życiorys Był synem drukarza z Erfurtu, również Jerzego. Po śmierci ojca drukarnię i księgarnię przejął starszy syn, a młodszy Jerzy po wyuczeniu się zawodu opuścił rodzinne miasto, w którym ukończył studia i uzyskał tytuł magistra. Dotarł do Wrocławia, gdzie objął funkcję kierownika oficyny (faktora) u wdowy po Janie Szarffenbergu, Magdaleny (z domu Schromm). W 1589 roku ożenił się z nią i objął na własność dobrze prosperujące przedsiębiorstwo. Rok później otrzymał pierwszy przywilej od rady miejskiej gwarantujący mu prawo wyłączności drukowania ksiąg na terenie Wrocławia (obejmował on także spadkobierców Jerzego). Baumann chciał rozszerzyć sprzedaż swoich wydawnictw zarówno pod względem ilości tytułów, jak i zasięgu terytorialnego działalności. 26 stycznia 1596 roku otrzymał od cesarza Rudolfa II kolejny przywilej: monopol na druk kalendarzy i prognostyków, co umocniło jego pozycję na rynku wrocławskim.