Oficyna Jerzego Baumanna była związana ze szkolnictwem i kościołem, co przyczyniło się do dużej produkcji i jej nieprzerwanego wzrostu na przestrzeni lat. Cieszyła się dużym powodzeniem, drukując dzieła o treści religijnej, prace astronomiczne, podręczniki szkolne, kalendarze, druki okolicznościowe, utwory poetyckie. Baumann był zapobiegliwym przedsiębiorcą. Drukował wiele, ale także dbał o estetykę swych publikacji, co gwarantowało rozwój i popularność jego oficyny. Poprzez przywiązywanie dużej wagi do wyglądu książki i znawstwo sztuki drukarskiej realizował ambitne plany dorównania poziomem druków najlepszym warsztatom zagranicznym. Dzięki temu oficyna odegrała znaczącą rolę w rozwoju życia umysłowego i kultury mieszczańskiej Wrocławia i całego Śląska. Chętnie publikował dzieła humanistów śląskich, lecz pozostawał także w ścisłych kontaktach z Krakowem, stąd częste przedruki kalendarzy i prognostyków tamtejszych autorów.
Silna pozycja Baumanna doprowadziła do jego konfliktu z księgarzami, którzy oskarżali go o zbyt wygórowane ceny (wyższe niż druki zagraniczne) oraz drzeworytnikami i kartografami, których obejmował zakaz druku poza oficyną Baumanna. Po 1596 roku jego pozycja umocniła się, gdyż – omijając pośrednictwo księgarzy – sam sprzedawał książki i kalendarze, które drukował.