Karl Wilhelm Friedrich von Schlegel (ur. 10 marca 1772 w Hanowerze, zm. 12 stycznia 1829 w Dreźnie) – niemiecki poeta, krytyk literacki, językoznawca i filozof.
Życiorys Na życzenie ojca rozpoczął naukę w zawodzie kupieckim, jednak po krótkim czasie z nauki zrezygnował i edukację uzupełniał przez samokształcenie. W latach 1790–1793 studiował razem z bratem Augustem Wilhelmem prawo, filologię i filozofię w Getyndze i Lipsku. Studia przerwał i poświęcił się pisarstwu. W 1796 w Jenie razem z bratem Augustem oraz Ludwikiem Tieckiem, Augustem Ferdinandem Bernhardim tworzyli tzw. „Romantische Schule”, w latach 1798–1800 wydawał pismo programowe „Athenaeum”. W Jenie skonfliktował się z Schillerem. W roku 1800 habilitował się tamże. W 1802 wyjechał do Paryża, gdzie prowadził wykłady z niemieckiej literatury i filozofii. Zajął się też studiowaniem sanskrytu. Utworzył pismo „Europa”. W 1804 prowadził wykłady w Kolonii. W 1808 przeszedł na katolicyzm. Został sekretarzem dworskim w Wiedniu na służbie Austrii. Brał udział w Kongresie Wiedeńskim w 1815. Od państwa austriackiego, na którego służbie był do roku 1819, otrzymał tytuł szlachecki. Po odwołaniu ze służby pracował w Wiedniu nad wydaniem wszystkich swoich dzieł, prowadził też wykłady z filozofii historii.