Bronisław Wiktor Piniecki (ur. 16 września 1892 w Karczewie, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – podpułkownik artylerii Wojska Polskiego, powstaniec wielkopolski, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej i kampanii wrześniowej. Ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się w wielodzietnej rodzinie nauczyciela Bronisława i Bronisławy de Ellimer. Uczęszczał do gimnazjów w Poznaniu i Wschowie. Od 1906 działał w tajnej organizacji patriotycznej Towarzystwa Tomasza Zana, w latach 1912–1914 był jego prezesem we Wschowie. Założył także Drużynę Strzelecką i pełnił w niej funkcję zastępcy komendanta. W 1914 zdał egzamin dojrzałości, następnie został powołany do armii niemieckiej i skierowany na front zachodni. Mianowany 24 sierpnia 1917 podporucznikiem. W armii niemieckiej służył do 1918.
Od 16 października w dywizjonie zapasowym 23 pułku artylerii Poznań. W listopadzie 1918 wstąpił do POW Zaboru Pruskiego, następnie zorganizował 1 batalion poznański, który 27 grudnia 1918 brał udział w zajęciu magazynów uzbrojenia przy Wielkich Garbarach w Poznaniu, a na początku stycznia 1919 w walkach o Stację Lotniczą na Ławicy później wcielony do 10 pułku strzelców wielkopolskich.