Konstrukcja i wyposażenie Głównym punktem bazy była chata z prefabrykatów. Była zbudowana na planie prostokąta. Jej dłuższe ściany wychodziły na północ i południe, zaś krótsze – na wschód i zachód. Drzwi zostały umieszczone w ścianie zachodniej. Dzięki temu zminimalizowane zostały skutki wiejących tam przez większość czasu silnych, wschodnich wiatrów, które nacierały wyłącznie na szczelną, niewielką wschodnią ścianę budynku. We wnętrzu chaty zmieściły się łóżka dla dziesięciu osób. Na Antarktydzie na zimę 1911 roku pozostało jednak tylko dziewięciu polarników, więc jedno z łóżek zostało usunięte, a jego miejsce zajął chronometr. W osobnym pomieszczeniu utworzono niewielką kuchnię, w której przechowywano produkty, które nie wytrzymałyby niskich temperatur panujących poza budynkiem, w tym medykamenty, syropy, konfitury i sosy. W kuchni przechowywano także aparaturę meteorologiczną, która nie zmieściła się w głównym pokoju.