Początkowo wznoszono na nich hasła odnoszące się do problemów ekonomicznych, następnie pojawiły się również hasła polityczne, w tym antymonarchistyczne.
Równocześnie szajchowie plemion znad środkowego Eufratu wezwali je do protestów. Wybuchły zamieszki, dokonano również aktów sabotażu. Wystąpienia plemienne nie były jednak tak silne, jak spodziewali się przywódcy Partii Bractwa Narodowego. Wielu szajchów plemiennych nie było również przekonanych o tym, że popierając strajkujących pracowników działa w swoim interesie. Mimo to Nuri as-Sa'id poprosił RAF o pomoc w tłumieniu wystąpień. Również strajk zakończył się niepowodzeniem. W drugim tygodniu protestów liczba protestujących znacząco spadła, gdyż rząd spełnił podstawowy postulat Stowarzyszenia Rzemieślników - wycofał się z projektu podniesienia opłat wnoszonych przez kupców handlujących w miastach, a równocześnie aresztował przywódców robotniczych z al-Kazzazem na czele.
Niezależnie od protestów zorganizowanych z inicjatywy Partii Bractwa Narodowego w 1931 w Iraku wybuchły protesty Kurdów.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Irak w XX wieku