Wiosną 2011 w południowo-wschodniej Turcji obserwowano samca nowo opisanego wówczas podgatunku O. l. warriae, który prawdopodobnie próbował wyprowadzić lęg z samicą białorzytki białogrzbietej.
Badania mtDNA wykazały, że klad obejmujący złotorzytki: rdzawosterną (O. xanthoprymna) i perską (O. chrysopygia) oraz kompleks dziewięciu taksonów – podgatunków białorzytek: etiopskiej (O. lugubris), jemeńskiej (O. lugentoides) i srokatej – reprezentuje linię rozwojową siostrzaną wobec linii rozwojowej białorzytki białogrzbietej.
Oprócz podgatunku nominatywnego opisano również O. f. barnesi, uznawany przez IOC. Opisany został początkowo jako odrębny gatunek, Saxicola barnesi, przez Eugene’a W. Oatesa w 1890. Podstawą do uznania go za odrębny podgatunek są różnice w upierzeniu. Holotyp nie został jasno wskazany; autor zaznaczył, że zbadał okazy z Beludżystanu, Iranu (wówczas Persji), pakistańskiego miasta Kwety i afgańskiego Kandaharu.
Fragment kladogramu rodzaju Oenanthe (Aliabadian et al. 2007;