Wyrównywanie konsumpcji w czasie (ang. consumption smoothing, nazywane również czasami wyrównywaniem poziomu konsumpcji (także: redystrybucją) w cyklu (również: przebiegu) życia jednostki, wygładzaniem konsumpcji, rozkładaniem konsumpcji w czasie (bądź: w przekroju czasowym)) – przeniesienie części konsumpcji z bieżącej fazy życia człowieka do fazy przyszłej (przez oszczędzanie) lub z fazy przyszłej do bieżącej (poprzez kredyty); konkretnie – z okresu bardziej produktywnego do stadium charakteryzującego się mniejszą produktywnością. Należy zaznaczyć, że nie chodzi o zasoby pieniężne, a właśnie o konsumpcję. Jednostki nie chcą konsumować w dużych ilościach we wcześniejszych okresach i w małych ilościach w okresach późniejszych. Dążą do eliminowania bądź ewentualnie minimalizowania wahań wielkości wydatków konsumpcyjnych w ciągu swojego życia spowodowanych zmianami poziomu bieżących dochodów. Ich celem jest autonomia, uniezależnienie ścieżki konsumpcji od ścieżki dochodu, a także wytworzenie stanu, w którym ścieżka konsumpcji pozostaje niewrażliwa na zmiany dochodu zarówno w krótkim, średnim, jak i długim okresie.