Bezpośrednim następstwem bielsko-bialskich zamieszek był wzrost napięć nacjonalistycznych, zwłaszcza ze strony polskiej. W następnych tygodniach doszło w Galicji do licznych aktów nienawiści wobec Niemców, zwłaszcza na Żywiecczyźnie. Dochodziło do – motywowanych „nie pozwalaniem Niemcom na bezkarne szwendanie się po naszych górach” – pobić udających się w Beskidy niemieckich turystów, obrzucania kamieniami jadących z Bielska pociągów czy niedopuszczania grup niemieckich do wyjścia z pociągu celem udania się na górski szlak, „przeganiania” z kąpielisk, odmawiania noclegu w schroniskach.
Eskalacja nastrojów antyniemieckich zwróciła uwagę samego Namiestnictwa Galicji, które nakazało staroście bialskiemu przeprowadzenie spotkań z radami gmin, w których doszło do incydentów. Od aktów przemocy się odcinano, często jednak zwracając uwagę, że nie da się ich uniknąć, „jeśli polska ludność będzie prowokowana”. Przeciwko antyniemieckim incydentom wystąpili także niektórzy Polacy, udzielający noclegów czy żywieccy handlarze, którzy dotkliwie odczuwali brak niemieckiej klienteli, rezygnującej z przyjazdów ze względów bezpieczeństwa i wskutek odradzających artykułów w niemieckiej prasie.
Bibliografia
Kategoria:1914 w Austro-Węgrzech Kategoria:Historia Bielska-Białej Kategoria:Polskie Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół” Kategoria:Zamieszki