Konsencjusz Młodszy, Consentius (ur. ok. 410, zm. po 480) – galorzymski urzędnik i poeta z V wieku.

Konsencjusz Młodszy był synem Konsencjusza Starszego, urodził się w Narbo około 410. Jego matka była potomkinią Flawiusza Jowina konsula z 367 lub Jowina, galijskiego uzurpatora w latach 411–413. Konsencjusz jest adresatem poematu Ad Consentium (Carmina XXIII) Sydoniusza Apollinarisa powstałego w latach 462-466 oraz jego listu napisanego po 469 (Epistula VIII, 4), które są głównym źródłem informacji o życiorysie i karierze Konsencjusza.

Rozpoczął karierę urzędniczą od urzędu trybuna i notariusza (tribunus et notarius) w zgromadzeniu doradczym (consistorium) cesarza Walentyniana III (425–455). Do jego zadań należało sporządzanie protokołów audiencji i posiedzeń zgromadzenia oraz aktów nominacji i reskryptów dla urzędników. Z uwagi na znajomość greki i łaciny cesarz wielokrotnie wysyłał go w latach 437-450 do Konstantynopola jako posła do swego teścia Teodozjusza II.

Z poematu Sydoniusza wynika, że Konsencjusz interesował się teatrem oraz wyścigami rydwanów.

Cesarz Awitus (455–456) wyznaczył go na stanowisko opiekuna pałacu (cura sacri palatii) na swym dworze.