Jego zadaniem była administracja oraz piecza nad budynkami cesarskimi oraz ich konserwacją.

W 462/466 przebywał w swojej posiadłości ager Octavianus w pobliżu Narbo (od 462 znajdującym się w rękach Wizygotów) i zajmował się działalnością literacką. Odwiedził Massilię i Aquae Sextiae, skąd przesłał Sydoniuszowi kilka poematów. W swym poemacie wychwalającym m.in. Konsencjusza Sydoniusz przyrównuje go do greckiego poety Pindara i rzymskiego Horacego (Epistula IX, 15). Po 469 Konsencjusz poświęcał równolegle czas na twórczość i zarządzanie posiadłością. W liście datowanym na 478–480 Sydoniusz zachęcał go do zaangażowania się w sprawy Kościoła.

Konsencjuszowi przypisuje się autorstwo dwóch utworów traktujących o gramatyce: De nomine et verbo oraz De barbarismis et metaplasmis, choć nie jest to do końca pewne. Autorem mógł być jego ojciec Konsencjusz Starszy lub krewny ich obu.

Przypisy

Bibliografia Źródła

Opracowania

Kategoria:Pisarze łacińscy starożytnego Rzymu Kategoria:Poeci języka łacińskiego Kategoria:Rzymscy poeci V wieku Kategoria:Rzymscy politycy Kategoria:Urodzeni w V wieku Kategoria:Zmarli w V wieku