Renata Madyda-Legutko (ur. 1948 r. w Krakowie) – polska archeolog, specjalizująca się w archeologii okresu przedrzymskiego, rzymskiego i wędrówek ludów na terenie środkowoeuropejskiego Barbaricum; nauczyciel akademicki związany z Uniwersytetem Jagiellońskim.
Życiorys Urodziła się w 1948 roku w Krakowie. Jej ojcem był prof. Władysław Madyda, filolog klasyczny związany z krakowskim uniwersytetem. Jest absolwentką archeologii na Uniwersytecie Jagiellońskim, którą ukończyła w 1971 roku i od tego czasu jest zatrudniona w Zakładzie Archeologii Epoki Żelaza Instytutu Archeologii UJ jako asystenta [on-line] [dostęp: 29.05.2016]. W 1980 roku obroniła pracę doktorską napisaną pod kierunkiem prof. Kazimierza Godłowskiego pt. Metalowe części pasa w okresie wpływów rzymskich i wczesnej fazy okresu wędrówek ludów w północnej części Europy środkowej. Wraz z nowym tytułem otrzymała awans na stanowisko adiunkta. Stopień naukowy doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie archeologii otrzymała w roku 1997 na podstawie rozprawy nt. Zróżnicowanie kulturowe polskiej strefy beskidzkiej w okresie lateńskim i rzymskim. W 2003 roku uzyskała stanowisko profesora nadzwyczajnego. W 2012 roku prezydent Polski Bronisław Komorowski nadał jej tytuł profesora nauk humanistycznych. W 2015 roku po śmierci prof.