Aleksander Bem (ur. 24 listopada 1810 w Słabkowicach, zm. 27 sierpnia 1873 w Pińczowie) – obrońca chłopów, uczestnik powstania miechowskiego Ludwika Mazarakiego, autor relacji z zesłania pt: Kirgiz i stepy, przyrodni brat gen. Józefa BemaGazeta Kielecka, 1931, nr 34..
Życiorys Urodził się w 1810 r. w Słabkowicach w rodzinie ziemiańskiej. W czasie chrztu który miał miejsce w kościele w Szańcu nadano mu imiona Konrad Piotr Aleksander. Jego ojcem był Andrzej Bem a matką Marianna Ostafińska. Kiedy po śmierci ojca został dziedzicem dóbr Słabkowice, zniósł w swych dobrach pańszczyznę. W sporach stawał w obronie chłopów i szerzył wśród nich patriotyczne hasła. W 1846 r. został aresztowany za udział w wystąpieniach antyrosyjskich w powiecie miechowskim. W czasie powstania przygotowywanego przez Ludwika Mazarakiego, który ogłosił zniesienie pańszczyzny i wezwał lud do broni Aleksander Bem zajmował się organizowaniem oddziałów zbrojnych w powiecie stopnickimPraca zbiorowa, Ziemia miechowska w walce o wolność, Kraków Miechów 2012, s. 131..