Tunel () – pierwsza powieść argentyńskiego pisarza Ernesta Sábato, wydana w 1948 roku w Buenos Aires, która uczyniła go rozpoznawalnym na świecie, wraz z falą tzw. boomu latynoamerykańskiego.
Fabuła Akcja powieści zaczyna się w więzieniu, gdzie główny bohater rozpoczyna opisywać swoje uczynki. Tym bohaterem, a zarazem narratorem, jest malarz Juan Pablo Castel, który wspomina oraz analizuje swój burzliwy i graniczący z obsesją romans z Marią Iribarne. Znerwicowany i zagubiony we własnych odczuciach, popadł on w obsesję i rozpacz, co doprowadziło go do zamordowania swojej ukochanej. Tytułowy tunel symbolizuje zamknięcie bohatera w jego własnej psychice, co sprawia, że nawiązanie porozumienia czy też trwałej relacji z drugą osobą jest dla niego niemożliwe: "istniał tylko jeden tunel, ciemny i samotny: mój, tunel, w którym przebiegło moje dzieciństwo, moja młodość, całe moje życie"E. Sábato, Tunel, wydawnictwo Książnica, Kraków 2004, tłum. J. Keksztas, s. 132..