Obsesyjnie zakochany, cierpiący z zazdrości, nie widzi innego wyjścia z sytuacji, jak zabić kobietę, która stała się symbolem jego złudnych nadziei.
Główne postacie Juan Pablo Castel Główny bohater. W wieku 38 lat jest słynnym w Buenos Aires malarzem. Ma skłonności do przesadnego analizowania sytuacji, w których się znajduje. Często nie rozumie zachowania innych osób, uważa się za mizantropa. Uczucie do Marii uzmysławia mu, jak bardzo jest samotny. Jego pragnienie porozumienia z ukochaną przeradza się w obsesję. Castel usilnie stara się odnaleźć logikę wśród swoich przesadnych odczuć emocjonalnych (targają nim zazdrość, rozpacz) Jego przemyślenia są kolejnymi nieudanymi próbami właściwego odczytania doświadczanej rzeczywistości.
Maria Iribarne Powściągliwa i tajemnicza, posiada cechy femme fatale – podczas pierwszej rozmowy z głównym bohaterem ostrzega go „Wszystkim, którzy się do mnie zbliżają, przynoszę ból”E. Sábato, op. cit., s. 41. Przedstawiona jedynie z punktu widzenia Castela, Maria pozostaje postacią odległą i mało realną również dla czytelnika. Niejasne są jej uczucia wobec artysty, jej małżeństwo z Allende czy relacje z Hunterem. Obraz jej życia i postawy jest fragmentaryczny, skrzywiony przez domysły narratora.