Posągi sześciu archaniołów na pilastrami wokół skrzyżowania nawy i transeptu oraz w absydzie są dziełem Giuseppe Toretta.
Zielono-białe ściany, inkrustowane marmurem, przypominają draperię pokrytą brokatem. Dekoracja w stylu trompe l'oeil, odzwierciedla typową dla późnego baroku fascynację złudzeniem optycznym. Tycjan pod koniec swego życia malował raczej sceny cierpienia i smutku w nocnej atmosferze. Wyrazistym tego przykładem jest pierwszy ołtarz po lewej stronie, zawierający jego obraz, Męczeństwo św. Wawrzyńca (1578), pochodzący jeszcze z poprzedniego kościoła. Obraz ten brytyjski historyk sztuki Hugh Honour określił swego czasu jako „pierwszy prawdziwy nokturn w historii sztuki.
Zakrystia Istniejąca przy poprzednim kościele zakrystia stanowiła pomieszczenie na planie prostokąta z ołtarzem w środku. Projekt nowego kościoła zakładał również zbudowanie nowej zakrystii. Wzniesiono ją na planie kwadratu i na większej powierzchni, a jej ściany przepruto oknami.
Dzieła sztuki sklepienie nawy nad wejściem – freski: Abraham, adorujący trzech aniołów i Wizja św.