Sprzedał rodzinny dom pod budowę autostrady, w zamian za co otrzymał pieniądze potrzebne mu do otworzenia owego klubu.
Autorzy źródeł, z których korzystał Gérard Fustel des Houilléres – autor Słownika patriotycznego, opublikowanego w 1798 roku przez księgarza Nicéphore'a Salvina. Zawarł w nim biogram Languenhaerta. Mallin Mallier – autor Galerii wielich ludzi z 1786 roku, zbioru rycin, w którym zapowiedziano, lecz nie umieszczono portretu filozofa-egoisty. Denis Diderot – autor Przechadzki sceptyka, w której opisuje spotkania z różnymi spotkanymi przez siebie filozofami, w tym tajemniczego egoistę, identyfikowanego przez Gérard jako Gaspar Languenhaert. Postać autentyczna. Hubert de Saint-Igny – autor wspomnień opisujących jego przygody na paryskich salonach. Na ich łamach opisał także spotkanie z Languenhaertem. Guillaume Amfrye de Grécourt – filozof, w jednym ze swoich opisów zamieścił dialog dydaktyczny Automonofila z Kleantesem, gdzie ten pierwszy jest przez Gérarda utożsamiany z Languenhaertem. Jean-Baptiste Néré – autor Memuarów człowieka prawego z 1836 roku, gdzie precyzyjnie opisuje historię tzw.