Kazimierza Michałowskiego, największy zbiór nubijskiej sztuki chrześcijańskiej na świecie. Trzeba zaznaczyć, że pierwszeństwo w wyborze malowideł miał jednak Sudan, na terenie którego prowadzono akcję ratunkową. Dlatego równie bogatą kolekcję malowideł. w których restauracji uczestniczyli również polscy konserwatorzy z Muzeum Narodowego w Warszawie umieszczono w Muzeum Narodowym w Chartumie, gdzie stworzyły bliźniaczą galerię sztuki chrześcijańskiej z SudanuStefan Jakobielski, Die Rettung der Wandgälde von Faras, [In:] Wilfried Seipel (ed.), Faras die Katedrale aus dem Wüstensand, Kunsthistorisches Museum Wien, Wien 2002, pp. 51-56..
Realizacja prac thumb|left|upright=0.7|Faras – wprasowywanie merli w lico malowidła thumb|Zdejmowanie i przenoszenie malowidła thumb|Faras – montaż kratownicy na odwrocie malowidła przedstawiającego Archanioła Michała z mieczem Realizacja zadania została powierzona Laboratorium Badawczemu przy Galerii Sztuki Starożytnej w Muzeum Narodowym, którym kierowała dr Hanna Jędrzejewska. Renowacja malowideł w warunkach polskich wymagała wypracowania nowych technik konserwatorskich, którym brakowało znanych analogicznych metod. Dodatkowo w momencie przybycia do warszawskiego laboratorium stan techniczny malowideł wymagał specjalnej uwagi. Malowidła przetransportowano do Warszawy bezpośrednio po odkryciu.