Kanalizacja w Poznaniu – sieć kanalizacyjna w Poznaniu.
Historia W 1870 Rada Miejska oraz komitet mieszkańców zwrócił się z prośbą do Magistratu poznańskiego o rozpoczęcie budowy kanalizacji miejskiej. Korespondencja trwała w tym zakresie dwa lata, a pod niektórymi petycjami podpisywało się nawet trzysta osób. Wynikiem nacisków było powołanie komisji, która zleciła radcy budowlanemu Jamesowi Hobrechtowi z Berlina opracowanie projektu skanalizowania miasta. Projekt ten odrzucono w 1874, jako zanadto kosztowny. Kolejny projekt sporządziła firma „Aird”, także z Berlina, ale i on również został odrzucony, bowiem przewidywał spuszczanie ścieków bezpośrednio do Warty, co wywołało stanowczy sprzeciw rządu pruskiego. Ostatecznie prace rozpoczęto w 1888 z wykorzystaniem planów londyńskiego inżyniera Baldwina Lathama z 1872Aleksandra Czarnecka, Wodociągi miejskie i kanalizacja w poznańskich dokumentach archiwalnych, w: Kronika Miasta Poznania, nr 1-2/1984, s.87-96, ISSN 0137-3552. thumb|240px|Stacja pomp na Garbarach Rozpoczęto od skanalizowania placu Wolności, placu Działowego, Alei Marcinkowskiego i ulicy Pocztowej. W 1892 prace prowadzono na placu Wiosny Ludów, na Chwaliszewie, Wielkich Garbarach, a także przy ulicach Gołębiej, Koziej i Bukowskiej.