Ward Jackson – szkuner brytyjski, zwodowany w 1854 roku dla Ralph Ward Jackson & R Watson, którym w 1863 polscy emigranci usiłowali przemycić broń dla powstańców styczniowych na Litwie.
„Ward Jackson” został zwodowany w maju 1854 w stoczni w Dumbarton dla Ralph Ward Jackson & R Watson (port macierzysty Hartlepool). Był to szkuner o konstrukcji żelaznej, sześciu grodziach wodoszczelnych, długości 53,8 m, szerokości 7,38 m i zanurzeniu 4,33 m, pojemności 482 BRT i 339 NRT. Wyposażony był w pomocniczą, dwucylindrową maszynę parową o mocy 85 KM i pojedynczą śrubę. Pod koniec lat 60. lub na początku 70. XIX wieku statek został przebudowany: długość wzrosła do 63,44 m, szerokość – 7,77 m, zanurzenie – 4,23 m, pojemność netto 478, a brutto do 577 ton rejestrowych; statek posiadał pokład główny i spardek, a moc maszyny została określona na 90 KM.
Szczątkowy opis tego parowca znajduje się też we wspomnieniach Teofila Łapińskiego. Stwierdził on tam, że statek był prawie nowy, mocno zbudowany i mógł płynąć z maksymalną prędkością 13 węzłów. Był to statek pasażerski, posiadał porządne kajuty dla 54 osób, oraz mógł pomieścić około 300 pasażerów pokładowych.