za dobre sprawowanie i ofiarną pracę Dworzeckiemu skrócono karę i wypuszczono na wolność, jednak zakazano mu powrotu do Kijowa i uniemożliwiono osiedlenie się w najważniejszych miastach ZSRR. Początkowo pracował dorywczo w różnych miejscach, potem próbował dostać się do teatru w Charkowie. Jednak gdy po kilku tygodniach od podjęcia tej pracy przychylnego mu naczelnika teatru aresztowało NKWD, Dworzecki zwolnił się i wyjechał do Omska, gdzie również dostał pracę w teatrze i szybko zdobył dużą popularność w tym mieście. W 1939 r. urodził się jego syn Władisław.

Pomimo że w Omsku występował na wiecach agitacyjnych, w grudniu 1941 r. ponownie został aresztowany przez NKWD pod zarzutem, iż wychwalał działania niemieckiego lotnictwa i oczerniał politykę gospodarczą ZSRR. Początkowo aktor odrzucał oskarżenia, ale po torturach przyznał się do winy i 31 marca 1942 r. został skazany na pięć lat łagru. W obozie znowu dołączył do więziennego teatru. W 1946 r. został zwolniony i wrócił do Omska. W ciągu następnych 20 lat grał w teatrach w Omsku, Saratowie i Gorkim, będąc jednym z najpopularniejszych aktorów lokalnych.