Warunki życia i pracy..
Wysoką starannością wykonania charakteryzowały się produkty przeznaczane na eksport, które kilkakrotnie przechodziły kontrolę jakości. Natomiast obuwie dostarczane do handlu wewnętrznego zazwyczaj miało obniżone parametry jakościowe, ponieważ wytwarzano je z niższej jakości skór. W 1976 reklamacje dotyczyły 26–33% wyprodukowanego obuwiaPodobne wskaźniki jakościowe dotyczyły także innych zakładów w realiach gospodarki PRL.. W latach 70. doskonalono technologie produkcji, które wykorzystywały importowane surowce i półfabrykaty. Obuwie przeznaczone dla kontrahenta z RFN wytwarzano pod nadzorem inżynierów niemieckich. Mimo tego jedynie 22% partii produkcyjnej zdołało wypełnić zachodnioniemieckie normy jakościowe. Buty „Kobry” bez trudu sprzedawano w kraju, gdzie panowała tzw. gospodarka niedoboru. Marka zakładu była znana i ceniona w Polsce i krajach socjalistycznych. Buty chwalono za trwałość i design. Przed sklepem firmowym „Kobry” przy ul. Gdańskiej 62, gdzie sprzedawano m.in. tzw. odrzuty z eksportu, stały kolejki klientów nie tylko z Bydgoszczy.