Powstają w nich pałeczkowate pykniospory o nieco nabrzmiałych końcach i rozmiarach 4,5–6 × 1,5–1,8 μm.
Reakcje barwne Wszystkie negatywne.
Gatunki podobne Charakterystyczną cechą galaretnicy nastroszonej są izydia, które początkowo są kuliste, później płaskie, miseczkowate, wklęsłe lub uszkowate, Tzw. galaretnica czarna (Lathagrium fuscovirens) odróżnia się tym, że jej izydia cały czas są kuliste.
Występowanie i siedlisko Opisano występowanie tego gatunku w: Ameryce Północnej, Europie (w tym na Islandii), północnej Afryce, na Bliskim i Środkowym Wschodzie, w Indiach i Nowej Zelandii. W Polsce gatunek rzadki. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status I – gatunek o nieokreślonym zagrożeniu. W piśmiennictwie polskim podano jego stanowiska m.in. na Wyżynie Śląskiej, Wyżynie Wieluńskiej, Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej, w Sudetach, Górach Słonnych, w Poznaniu, na Mazurach, Kujawach, Pomorzu Zachodnim.
Rośnie w nasłonecznionych miejscach na lessie, na wapiennej glebie i na skałach, głównie wapiennych.
Przypisy
Kategoria:Galaretnicowate Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Porosty