Jako świadków, Lucheni wskrzesza zmarłą arystokrację minionej epoki i przenosi nas w przeszłość, gdzie służy jako pewien ironiczny narrator zdarzeń, które prowadzą do przekształcenia słodkiej i niewinnej Sisi w adorowaną i niesławną Elżbietę, cesarzową Austrii i Węgier, oraz pokazuje jej upadek w ciągu kolejnych lat, aż do jej śmierci.

W młodym wieku Sisi dorastała w środowisku pozornie bez zmartwień, doświadczenie jej pierwszego spotkania ze śmiercią wprowadziło do jej życia relację miłości i nienawiści, która będzie trwała przez całe jej życie. Lucheni twierdzi, że Franciszek Józef, Cesarz Austrii, wybierając Elisabeth jako swoją narzeczoną – tym razem sprzeciwiając się jego apodyktycznej matce Zofii – rozpoczyna łańcuch zdarzeń, które doprowadzają do upadku Habsburskiego imperium. Sama Elisabeth wkrótce pożałuje rzekomo "bajkowego małżeństwa" jako największego błędu w swoim życiu. Czuje się opuszczona przez jej niedbałego męża, psychicznie maltretowana przez jej dominującą teściową i ma przewlekłą depresję z powodu jej samotności. Jest tylko jedna rzecz, która trzyma ją emocjonalnie pobudzoną – mroczny zmysłowy cień Śmierci;