Pierwszym renesansowym twórcą portugalskim był Francisco de Sá de Miranda (1481–1558). Autor ten przeszczepił na grunt literatury Portugalii włoskie formy wersyfikacyjneHand-Book of Universal Literature, from the Best and Latest Authorities: Designed for Popular Reading and as a Text-Book for Schools and Colleges by Anne C. Lynch Botta, Derby & Jackson, New York 1860, s. 351., w tym przede wszystkim sonet i oktawę. W ten sposób przygotował solidny fundament pod późniejsze wystąpienie Camõesa i wszystkich innych poetów. Najbardziej znanym utworem Francisca de Sá de Mirandy jest sonet O sol é grande, caem co'a calma as aves.
Poeta Garcia de Resende (1470–1536) zapisał się w historii literatury portugalskiej nie tylko jako zdolny poeta, ale przede wszystkim jako redaktor antologii Cancioneiro Geral, stanowiącej jedno z pomnikowych dzieł przełomu średniowiecza i renesansu. Zbiór ten można porównać do Antologii palatyńskiej, Carmina burana lub angielskiej Songes and Sonettes (Tottel's Miscellany).