Jego wiersze liryczne przemawiają mocniej do współczesnego czytelnika niż kunsztowne akapity LuzjadTego zdania jest między innymi tłumacz liryki Camõesa, Józef Waczków.. Luzjady zalicza się zazwyczaj do pierwszej setki najważniejszych utworów literatury światowej. Epos jest także ciągle tłumaczony na języki obce.

Wyrazem uznania dla Camõesa było przywołanie jego nazwiska przez Cypriana Kamila Norwida w wierszu Coś ty Atenom zrobił, Sokratesie. Luzjady w swoim wierszu Glosa wspomina także wśród najwybitniejszych poetów i dzieł słoweński romantyk France Prešeren.

Na wzór Camõesa sonety pisało w Portugalii wielu autorów. Wśród nich był szesnastowieczny poeta Pedro de Andrade Caminha. Sonety tworzył również Manuel Maria Barbosa du Bocage (1765–1805).

Tradycje epickie Camõesa podtrzymywał w siedemnastym wieku Francisco de Sá de Meneses (1600–1664), autor eposu Malakka zdobyta (Malaca conquistada). Do epiki Camõesa nawiązywał też Gabriel Pereira de Castro (1571–1632), znany jako twórca epopei Ulisseia ou Lisboa Edificada (Ulisseja, czyli założenie Lizbony). Ten sam motyw mitologii narodowej Portugalczyków – założenie Lizbony przez Ulissesa (Odyseusza) wykorzystał również António de Sousa de Macedo w eposie Ulissipo. Epos oktawą kultywował Vasco Mouzinho de Quevedo (XVI/XVII wiek), autor dzieła Afonso Africano.