Biblia Almeidy po wielu latach pracy ukazała się etapami (NT – 1681, ST – 1751, w jednym tomie – 1819).

Siostra zakonna Mariana Alcoforado (1640–1723) uważana jest za autorkę listów, które ukazały się w tłumaczeniu francuskim i stały się jedną z najbardziej znanych książek początku osiemnastego wieku.

Wybitnym przedstawicielem oświecenia był António Diniz da Cruz e Silva (1731–1799). Kluczowe miejsce w jego dorobku zajmują sonety, choć autor wypowiadał się w różnych gatunkach i formach wersyfikacyjnych.

Najważniejszym portugalskim romantykiem był rówieśnik Adama Mickiewicza, João Baptista da Silva Leitão de Almeida Garrett, znany po prostu jako Almeida Garrett (1799–1854). Do jego najważniejszych dzieł zalicza się poemat Camões, napisany białym wierszem.

Druga faza portugalskiego romantyzmu jest znana pod nazwą ultraromantyzmu. Jego przedstawicielami byli António Augusto Soares de Passos, João de Lemos i Casimiro de Abreu.

Wybitnym poetą drugiej połowy XIX wieku był Antero de Quental (1842–1891), autor między innymi tomu Ody nowoczesne (Odes Modernas). Pisał on poematy, jak Do historii i Panteizm (Panteísmo), jak też sonety. W tym samym czasie działał też poeta Guilherme de Azevedo (1839–1882).