Ich fundatorem był książę Christian Ulrich z Wirtembergii-Bernstadt, ponoszący koszty odbudowy świątyni, która była także kościołem zamkowym. Osiadła w 1745 w Bierutowie para książęca: Carl Christian Erdmann książę z Wirtembergii-Oels i Maria Sophia Wilhelmina hrabina zu Solms-Laubach postanowiła wznieść nowy instrument w nowej barokowej szafie z Glorią w osi szafy organowej, która jest charakterystyczna dla śląskich organów kościelnych. Na pamiątkę fundacji na zewnętrznych wieżach piszczałkowych umieszczono herby: na lewej Carla Christiana, a na prawej Marii Sophii. Instrument ten wykonał organmistrz Scheffler z Brzegu. W 1753 wzniósł organy składające się z Rückpositivu, który znalazł się w balustradzie empory organowej oraz manuału głównego (Hauptmanual) i pedału umieszczonych w szafie głównej. Był to instrument 25-głosowy. Służył wiernym przez ponad 100 lat. W 1879 część muzyczna instrumentu została przebudowana przez Gottlieba Andersa z Oleśnicy, i uzyskała brzmienie romantyczne. W 1934 firma Sauer z Frankfurtu nad Odrą w ramach Orgelbewegung wybudowała całkowicie nowy instrument, który podobnie jak ten z 1879 umieszczony został w dotychczasowej barokowej szafie z 1753.