Ostatnie z państw utworzonych przez nich na terenie Niziny – królestwo Gepidów – zostało w 567 rozbite przez Awarów, który utworzyli swój chanat nad dolną Cisą. Ich państwo przetrwało do 796, kiedy to zostało zniszczone przez Królestwo Franków.

Od VI wieku datuje się na Nizinie Środkowodunajskiej osadnictwo słowiańskie. Okazało się ono jednak nietrwałe. Słowianie panońscy nie tylko nie zdołali utworzyć trwałego organizmu państwowego, lecz po opanowaniu tych terenów przez Węgrów ulegli całkowitej madziaryzacji.

Obecni mieszkańcy Niziny Środkowodunajskiej (kilkanaście milionów) są niejednorodni etnicznie. Zamieszkują ją niemal wszystkie rodziny narodów Europy: słowiańska, germańska, romańska i ugrofińska. Centrum doliny zajmują Węgrzy, obrzeża północne – Słowacy i Rusini, południowe – Słoweńcy, Chorwaci i Serbowie, wschodnie – Rumuni, zachodnie – Austriacy. Obrzeża niziny charakteryzują się przemieszaniem narodowości, zwłaszcza w Banacie i na Zakarpaciu.