Wskazówki zawarte w innych tekstach sumeryjskich wskazują, że miasto URUxA leżało w Elamie; En-metena E1.9.5 (inskrypcja 28); w: Frayne D., Pre-Sargonic Period: Early Periods, Volume 1 (2700-2350 BC), University of Toronto Press, 2008. i tak go obrobić (aby można go było przymocować) kołkiem do belek”.
Dokładna funkcja tej i dziesiątek innych podobnych płytek odnalezionych na wielu stanowiskach w Mezopotamii (szczególnie w dorzeczu rzeki Dijali), a także w Syrii (Mari) i Iranie (Suza), pozostaje zagadką. Wszystkie one mają ten sam kształt, otwór w środku i dekorację reliefową, a ich największe rozpowszechnienie przypada na okres wczesnodynastyczny I i II (ok. 2800-2340 p.n.e.). Jak dotychczas odnaleziono ok. 120 takich płytek, z czego ok. 50 w budowlach o charakterze religijnym. Przypuszcza się, że otwór w ich środku służył do tego, by za pomocą drewnianych kołków lub metalowych gwoździ móc je przymocować do ścian lub drzwi.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Sumeryjskie zabytki Kategoria:Zabytki starożytne w Luwrze