Trzeba dodać, że po angielsku rymuje się o wiele trudniej niż po włosku, więc forma sonetu petrarkowskiego jest w świecie anglojęzycznym o wiele bardziej elitarna niż w Italii.
W Niemczech włoski schemat współbrzmień (abba abba cde cde) zastosował Johann Wolfgang Goethe w sonecie Natur und Kunst. W Szwecji wykorzystywał go Erik Johan Stagnelius.
W Czechach sonety zgodne z normą włoską pisali między innymi Karel Hynek Mácha i Jaroslav Vrchlický.
Ač má síla neoslábla v boji proti tobě ještě, bouře litá, přece bolesť v hloubi srdce vrytá časem budí mutnou touhu dvojí;
předně, v nově zkvětlém jaru svojí aby vnadou růže trnokrytá ne již více v čelo mé uvitá, zdobila leč tichou rakev moji.
Druhá žádosť jest to samé přání; by nového jasná slza máje, až provodí slavíka volání
bledou Lůnu v tichou noční dobu s sborem hvězdným nad vlastenské háje, zrosila leč mech jen mého hrobu. (Karel Hynek Mácha)
W Słowenii sonet włoski kultywował France Prešeren, autor Wieńca sonetów.